خاطرات حاج محمود پهلوانی از رهبر شهید؛
باجناق ۵۵ ساله رهبر شهید، از بیش از پنج دهه خاطره و رفاقت با او روایت میکند؛ از سفر ۲۵ روزه خانوادگی و نمازهای دو نفره تا سادهزیستی و دلتنگیهای آخرین دیدار؛ خاطراتی که تصویری صمیمی از زندگی شخصی و منش او ترسیم میکند.
به مناسبت کودتای ننگین ۲۸ مرداد ۱۳۳۲؛
سالروز کودتای ۲۸ مرداد، یادآور بیش از ۱۷۰ سال مداخله و بدعهدی آمریکا در ایران است؛ روایتی که از کودتا و اشغال تا تحریم و جنگ، تکرار یک الگوی تاریخی را نشان میدهد؛ الگویی که منتقدان آن را نتیجه اعتماد به وعدههای واشنگتن میدانند.
بهمناسبت پایان شصت روز مندرج در تفاهمنامه اسلام آباد؛
پایان دوره ۶۰ روزه تفاهم اسلام آباد، بیش از آنکه پایان یک توافق باشد پایان یک توهم است؛ توهمی که بار دیگر مذاکره را به عنوان راه حل مشکلات کشور و امضای یک متن مبهم را به عنوان دستاوردی تاریخی معرفی کرد. اکنون در حالی وعدههای بزرگ آن تفاهم یکی پس از دیگری بیاثر ماندهاند که آمریکا نه تنها به تعهدات خود عمل نکرد بلکه در مواردی دقیقاً در مسیر معکوس حرکت کرد و دوباره فشار و جنگ را در دستور کار قرار داد.
وقتی درآمد کفاف هزینههای زندگی را نمیدهد؛
دیگر داشتن شغل امنیت نمیآورد؛ وقتی درآمدها با هزینههای کمرشکن همخوانی ندارد، فقر به خانهی شاغلان رخنه کرده است. دولت نمیتواند ناکارآمدی معیشتی را پشت بهانههایی مثل جنگ پنهان کند؛ مردم از شعار خستهاند و احیای واقعیِ ارزش کار را مطالبه میکنند.
اگر می خواستید می توانستید!
پزشکیان در حالی شعار پرهیز از تنش میدهد که مدام به منتقدان میتازد. دولتی که در مدیریت بحرانها ناکام مانده، اکنون با نادیدهگرفتن توصیههای راهبردی نظام در پرونده هستهای و تنگه هرمز، عملاً امنیت ملی را قربانیِ تصمیمهای غلط و فرافکنیهای خود کرده است.
تفاهمی که فقط روی کاغذ بود؛
ترامپ که با تفاهمنامه اسلامآباد به دنبال مهار ایران بود، حالا با ذخایر خالی و ناوهای فرسوده عقبنشینی کرده است. آمریکا پس از ۶۰ روز عهدشکنی و شکست نظامی، با استیصال مطلق به فشارهای اقتصادیِ سوخته پناه برده است.
علیرغم متلاشی شدن بندهای تفاهمنامه، قالیباف همچنان مردم را به لذت بردن از آن فرا میخواند؛
دو ماه پس از امضای تفاهمنامه، قالیباف آن را «سند افتخار و پیروزی» میخواند و مردم را به لذت بردن از آن دعوت میکند، در حالی که هیچیک از ۱۴ بند آن اجرا نشده و تنگه هرمز جمعاً ۱۰۰ روز در محاصره بوده است؛ روایتی که با واقعیت میدان و موضع صریح رهبری فاصلهی عمیقی دارد.
ابهام در مسئولیت تصمیم خزر؛
کنوانسیون خزر این روزها به یکی از بحثهای داغ سیاسی و رسانهای تبدیل شده است؛ اما یک پرسش مهم در اینباره وجود دارد گه کمتر به آن اشاره میشود: چرا دولتی که خود لایحه این کنوانسیون را به مجلس فرستاده، هنگام پاسخگویی درباره تبعات آن، مسئولیت تصمیم را به مجلس واگذار میکند و خود حاضر نیست پای تصمیمی که گرفته بایستد؟
وزارت امورخارجه:
سخنگوی وزارت امور خارجه با اشاره به پیگیریهای مستمر ایران برای روشن شدن سرنوشت سه خلبان ایرانی، گفت: مطالبه ایران از قطر، روشن شدن وضعیت این خلبانان است و تهران از همه ظرفیتهای دوجانبه، چندجانبه و حقوقی برای پیگیری سرنوشت آنها استفاده خواهد کرد.
ملت در صف وام، محفل پشت میز؛
صف وام ازدواج به ۶۱۴ هزار نفر و صف فرزندآوری به ۵۱۵ هزار نفر رسیده، اما تسهیلات پرداختی بانکها به کارکنان و محافل مرتبطشان تنها در یک سال از ۲۱۷ همت عبور کرده است؛ انفعال دولت در برابر ابربدهکاران، جیب مردم را با خلق پول بیپشتوانه و جهش تورم غارت میکند.
نایب رئیس کمیسیون عمران در گفتگو با صراط:
عباس صوفی، نایبرئیس کمیسیون عمران مجلس، با انتقاد از عملکرد دولت در کنترل قیمتها گفت: ابتدا باید معیشت مردم سامان پیدا کند و بعد به فکر افزایش قیمت بنزین باشید.
علیالطاهر در محاصره؛
رژیم صهیونیستی با تشدید حملات هوایی و زمینی به جنوب لبنان، ارتفاعات راهبردی علیالطاهر را هدف قرار داده؛ منطقهای که کنترل آن میتواند معادلات امنیتی نبطیه و توان بازدارندگی حزبالله را تحت تأثیر قرار دهد.
چرا دشمن و دیپلماتها صبر راهبردی شیخ نعیم قاسم را اشتباه تحلیل کردند؟
تفاهمنامه اسلامآباد در حالی با تداوم تجاوزات رژیم صهیونیستی و فقدان ضمانت اجرایی با بنبست مواجه شد که صبر راهبردی و نجابت شیخ نعیم قاسم بهاشتباه دستاورد دیپلماسی تعبیر شد؛ روایتی که واقعیتهای میدان را نادیده میگیرد.
