رمزگشایی از عملیات روانی دولت برای توجیه تورم و پروژه پول نداریم؛
در شرایط جنگ اقتصادی، جریان رسانهای دولت با القای ادعای کذب «صادرات صفر» و کلیدواژه «پول نداریم»، همزمان با ارسال پالس استیصال به کاخ سفید، گرانیهای ساختاری را توجیه میکند؛ درحالیکه آمار ذخایر نفتی، منابع ارزی و سود کلان بانک مرکزی، پرده از این پنهانکاری هدفمند برای سازش برمیدارد.
پزشکیان در اولین روز هفته دولت ضمن ارسال پالس ضعف به دشمن، نیروهای نظامی را متهم به نقض تفاهم خاتمه یافته اسلامآباد کرد؛
مسعود پزشکیان، در نخستین روز هفته دولت و با حضور در مرقد امام خمینی (ره) سخنرانی کرد. او که در ماههای اخیر با سخنرانیهای جنجالی و سراسر حاشیه و ضعف خود، زمینه را برای تسهیل فشارهای اقتصادی جبهه آمریکایی علیه کشور فراهم کرده است، در این سخنرانی نیز از رویه پیشین خود عقبنشینی نکرد و ضمن انتقاد دوباره از منتقدان تفاهمنامه اسلامآباد، با اظهاراتی ناامیدکننده، بار دیگر پالس ضعف به دشمن صادر کرد و نیروهای مسلح کشورمان را ناقض تفاهمنامه خاتمه یافته اسلامآباد خواند.
رئیس شعبه ۵۵ دادگاه امور بینالملل خبر داد؛
رئیس شعبه ۵۵ دادگاه امور بینالملل با تشریح روند اجرای حکم پرونده دادخواهی ۷۷۱ بیمار پروانهای علیه دولت آمریکا، از توقیف نفتکش و فروش محموله نفت متعلق به آمریکا در سال ۱۴۰۲ خبر داد و گفت: وجه حاصل از فروش این محموله به حساب قوه قضاییه واریز و دستورهای قضایی لازم برای توزیع آن صادر شده است.
دبیر شورای عالی امنیت ملی:
دبیر شورای عالی امنیت ملی با اشاره به تجربههای بهدستآمده از جنگ ۱۲روزه گفت: ایران در حال رشد و تکامل دفاعی و سیاسی است و تجربههای یک سال گذشته در نبردهای آینده به کار گرفته خواهد شد.
مردم در انتظار رفاه؛ مسئولین مشغول تقسیم غنایم؛
در حالی که دولت چهاردهم درگیرِ بحرانهای معیشتی است، احمد میدری با نادیده گرفتن خطمشی کابینه، در حالِ مهندسی یک «جبهه سیاسی مستقل» در وزارت کار است. تقسیم غنایم صندلیهای شستا و تأمین اجتماعی میان احزاب خاص و چهرههای نزدیک به مجلس، ثابت میکند که برای وزیرِ رفاه، «سهمخواهیهای انتخاباتی» اولویت دارد، نه امنیت معیشتیِ دهکهای ضعیف؛ رویکردی که حالا به یک بحران وجودی برای دولت تبدیل شده است.
تداوم حملات و تحرکات نظامی در جنوب لبنان؛
در حالی که آتشبس قرار بود به توقف درگیریها و کاهش فشار بر لبنان منجر شود، ادامه حملات و تحرکات رژیم صهیونیستی در جنوب این کشور، از جمله تلاش برای تثبیت حضور نظامی در ارتفاعات علیالطاهر، نشان میدهد این تفاهمنامه عملاً دستاوردی برای لبنان نداشته است.
عاقبت مشترک تفاهم نامه اسلام آباد و برجام؛
تجربه تلخ برجام دوباره تکرار شد؛ مسئولان در حالی برای مذاکره با آمریکا به خط شدند که دشمن در میدان عمل، ایران را هدف ترور و محاصره دریایی قرار داده است. «خسارت محض» حاصلِ چیدمانی است که در آن، بازدارندگیِ تنگه هرمز فدای یک توافقِ بیبنیاد شد.
حجتالاسلام والمسلمین محمدحسن ابوترابیفرد در خطبههای نماز جمعه:
امام جمعه موقت تهران گفت: تحریمها و تهاجم نظامی آمریکا که میخواست ایران را تحقیر، تسلیم و تجزیه کرده و زیرساختهای آن را نابود کند، به سکوی پرش و افزایش اقتدار ایران تبدیل شد.
معاون پرحاشیۀ پزشکیان مدعی حمایت ۶۰ درصدی مردم از مذاکره شد!
جعفر قائمپناه با تکرار آمارهای مبهم و بازهای، مدعی حمایت ۵۰ تا ۶۰ درصدی مردم از مذاکره شد؛ ادعایی که در تضاد آشکار با نظرسنجیهای معتبر، مخالفت گسترده با مذاکره، بیاعتمادی به تیم ایرانی و رد تعطیلی غنیسازی قرار دارد.
انکار قدرت مردم و میدان؛
در بزنگاه تثبیت پیروزی نظامی، جریان «ناچارها» با بزرگنمایی ضعفها، انکار ظرفیت مردم و نیروهای مسلح و ترساندن از تنگه هرمز، نسخهای برای عقبنشینی میپیچد؛ نسخهای که منتقدان آن را نه صلحطلبی، بلکه همصدایی با تصویر ایرانِ ضعیف میدانند.
خاتمی با انتساب ادعاهای دروغ به منتقدان مذاکره، خواستار تسلیم و عقبنشینی کشور شد؛
درشرایطی که چهره عریان و تجاوزکار جبهه آمریکایی_صهیونیستی علیه منافع ملی کشورمان خودنمایی میکند، خاتمی با نسبت دادن ادعاهای بیاساس و دروغ به جبهه انقلاب، مبنی بر اینکه منتقدان مذاکره حیاتشان در جنگ است، نسخه «صلح شرافتمندانه» را به عنوان نسخهای برای خروج از تنگناهای معیشتی مطرح کرده است؛ رویکردی که حاکی از دست خالی جریان سازش در برابر ادبیات مقاومت و عرق ملی مردم ایران در برابر متجاوزان به خاک کشور است.
وقتی کاندیدای همیشه بازنده طلبکار میشود؛
محمدباقر قالیباف با ایستادن پشت توافق «تاریک» و همصدایی با جریان اصلاحات، عملاً انقضای برند اصولگرایی خود را رقم زد؛ او در حالی منتقدان را به بازیهای انتخاباتی متهم میکند که اصرارش بر تحریف واقعیت، شکاف عمیق مواضعش با ولایت را علنی کرده است.
خاطرات حاج محمود پهلوانی از رهبر شهید؛
باجناق ۵۵ ساله رهبر شهید، از بیش از پنج دهه خاطره و رفاقت با او روایت میکند؛ از سفر ۲۵ روزه خانوادگی و نمازهای دو نفره تا سادهزیستی و دلتنگیهای آخرین دیدار؛ خاطراتی که تصویری صمیمی از زندگی شخصی و منش او ترسیم میکند.
